×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
حافظ، مدرس حوزه علمیه بود/ شاهنامه نبود، امروز به زبان شکرریز فارسی حرف نمی اظهار کردیم

به گزارش پایگاه خبری،فرهنگی شهرکریمه به نقل از خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، مراسم بزرگداشت حافظ با عنوان «حافظ رند عالم سوز» (گذری بر تفکرات شاعرانه و عارفانه حافظ شیرازی) عصر چهارشنبه در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی برگزار گردید.

حافظ از انگشت شمار کسانی هست که در زمانه خود می درخشند

طبق این گزارش، حسن بلخاری ریاست انجمن آثار و مفاخر فرهنگی با بیان اینکه بعید هست در قرون پیاپی کسی بتواند فارسی و معانی جاری و ساری را بر حکمت ایرانی اسلامی به چنان اوجی برساند که حافظ در ۷۰۰ سال پیش رسانده هست، گفت: محمد گل اندام مقدمه ای بر دیوان حافظ دارد. بعضی اما در اینکه او دوستی باوفا و همراه حافظ بوده و در مقدمه بر نخستین تألیف دیوان حافظ او نقش داشته یا به نقل صوری یکی از دوستان، که البته قابل جمع اند.

وی حول مقدمه بر نخستین دیوان حافظ گفت: ابتدا در همان عصر و دوره بعضی اشخاص در زمان خود مهجور بوده اند و بعد از عبور زمان می درخشند، اما حافظ در زمان خود درخشید و القابی نیز بر او اتلاق

وی اضافه کرد: او رفیقی هست که در نشست ها درسی حافظ که سحرگاه برگزار می شده حضور داشته و مقدمه نویس بوده و می گوید: حافظ به عللی به جمع این غزلیات پراکنده، نپرداخته هست.

ضمن بیان اینکه ما مستندتر و با اهمیت تر از این متن در شناخت حافظ نداریم و این مقدمه احتمالاً یکی ـ دو سال بعد از وفات حافظ نوشته شده هست، گفت: هیچکس توان ندارد در فرهنگ ایرانی نسبت به مقام بلند و عرفانی حضرت حافظ تردید کند.

بلخاری البته بعضی ابیات هم هست که هست، اما حقیقت آن هست کسی که با تاریخ عرفان و حکمت ما آشنا باشد بویژه با حضرت شیخ اکبر ابن عربی و علاوه بر این آثار دیگر که بسیار قبل از حافظ هست و اگر تأملی در حوزه عرفان در قبل از حافظ داشته باشد، یقین مطلق خواهد کرد که حافظ تنها ناظم معانی قبل از خود نبوده. البته بعضی ابیات هم هست که تردیدبرانگیز

اینکه شگفتی چه مقامی هست؟ در منطق الطیر عطار نیشابوری وادی ششم وادی شگفتی هست و در فرهنگ ما شگفتی اعظم از معرفت هست، آن کس وی اضافه کرد: اعتقاد دارم جناب حافظ در سحرگاهان نزد استادان مطالب و معانی را می خوانده که یقیناً در این قلمرو بوده هست.

  نیز در این مراسم گفت: باید بدانیم هنر حافظ چه بوده هست. 

حافظ دوست داشتنی ترین شاعر فارسی زبان هست

حسن انوری، حافظ شناس و حافظ پژوه  جامی شاعر قرن نهم در کتاب بهارستان می گوید: شعر حافظ در حد قدرت بشری هست. یعنی اینکه نوع آدم بالاتر از شعر حافظ توان ندارد شعر بسراید و مقدمه نویس حافظ یعنی محمد گل اندام در مقدمه خود سخنی در این راستا می گوید. در حقیقت حافظ دوست داشتنی شاعر زبان فارسی هست و هیچ شاعری مثل حافظ در بین مردم ایران رسوخ نکرده هست. در حقیقت حافظ دوست داشتنی ترین

این استاد دانشگاه اضافه کرد: حافظ دوست داشتنی ترین انوری در بخش دیگری از اظهارات خود به دلیل محبوبیت حافظ اشاره نمود و گفت: شاید سبب آن این هست که شعر را به گونه ای می سروده که عوام و خواص از آن لذت می برده اند.

بعضی از ادبای قدیم تمام اشعار حافظ را با جنبه عرفانی تأویل کرده اند. وی اضافه کرد: باید به چند نکته در مورد حافظ اشاره کنم.

نخستین نکته ایهام حافظ هست. نکته دوم رندی حافظ، نکته سوم جبر و اختیار، نکته چهارم قبض و بسط و نکته دیگر معاصران حافظ. او اظهار می کرد بزرگترین خصیصه حافظ، ایهام هست. این مساله حافظ را نزد اشخاص متناقض دوست داشتنی کرده هست. این مساله حافظ را نزد اشخاص متناقض المشرق انوری اضافه کرد: در مورد رندی حافظ هم باید گفت: رند در زبان فارسی به معنای کید گر و زیرک هست، اما نزد حافظ آدم شریف، والا و آزاداندیش محسوب می گردد.

حافظ خود را رند می داند و در جایی خود را استاد رموز رندی بیان می کند.  این استاد دانشگاه در مورد جبر و اختیار هم گفت: اغلب حافظ را جبری می دانند. 

با این همه که حافظ جبری هست اما در مواردی به نظر می آید به اختیار هست. با این همه که حافظ جبری هست اما در مواردی به نظر می آید به اختیار گراییده وی در انتهاء گفت: حافظ عارف خانقاه نشین نبوده، لکن در میان مردم می زیسته و عارف بوده هست.

 

حافظ به همان راهی رفت که فردوسی آن را گشود

میرجلال الدین  

در این سرزمین در این هنر عظیم اسم برآوردن کاری خرد و خام نیست؛ بویژه بر ستیغ چند تن سخنوران برجسته اند بر چکاد در آن میان دو تن بر سالاران حرف که ناگفته می شناسید؛ یکی فردوسی پیر پارسای دری و دیگری حافظ. در آن میان دو تن سرآمدند اما به چه سبب این دو سرآمدند؟

کزازی در جواب به این سوال گفت: جواب من به این سوال آن هست زیرا این دو حرف ور می باشند که پایه آنچه من آن را ناخداآگاهی فردوسی شاهنامه را سرود و اگر شاهنامه نمی بود ما امروز خود را ایرانی نمی دانستیم و با زبان شکرریز فارسی با یکدیگر حرف نمی اظهار کردیم.

کزازی با اشاره به حافظ نیز تصریح نمود: حافظ در همان راهی رفت که فردوسی آن را گشوده بود.

حافظ مثل فردوسی هست. حافظ مثل فردوسی نمادآفرین نمادی که حافظ آفرید «رند» هست. رند قبل از حافظ واژه آشنایی نبود. هرچند سخنوران دیگر هم این واژه را به کار برده بودند؛ حافظ، حافظ رندان، سرور و سالار رندان  وی در انتهاء گفت: حافظ چهره رمز آلود هست و داستان حافظ هرگز انتهاء نمی یابد و چرایی آن برای این هست که هرگز متوجه نمی شویم که حافظ که بوده هست. 

محمود بختیاری نیز سخنانی در مورد حافظ ابراز داشت.

در انتهاء این مراسم علیقلی

انتهای پیام/

true
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

true
false
false

false
قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی