حجت الاسلام والمسلمین سیدمحمد مهدی میرباقری نماینده مردم استان البرز در خبرگان رهبری گفت: نعمت ولایت موجب به دست آمدن معرفت الهی می شود و کسانی که خواستار رسیدن به وادی معرفت هستند باید ابتدا به دایره ولایت وارد شوند.

به گزارش شهرکریمه  به نقل از مرکز خبر حوزه، حجت الاسلام والمسلمین سیدمحمد مهدی میرباقری در هشتمین سالگرد ارتحال آیت الله بهجت (ره) که در مدرسه علمیه حقانی برگزار شد اظهار کرد: انبیای اولوالعزم منعم به نعمت ولایت شده و اثر آن نیز محبوبیت و رسیدن به مقام معرفت الهی است، بنابراین تنها کسانی که وارد این مسیر شده‌اند، معصومین (ع) هستند و دیگران در ذیل ولایت آن‌ها خواهند بود و باید زیر سایه ولایت آنان قرار گیرند.

رئیس فرهنگستان علوم اسلامی با بیان اینکه انسان‌ها می‌توانند به مراتب بالایی دست یابند گفت: صفات معصومین (ع) در برخی از افراد به صورت کامل بروز می‌کند و آن‌ها مؤمنان کامل و حاملان ولایت هستند.

این استاد حوزه افزود: چنین انسان‌هایی حامل علم امام هستند اما باید ابتدا به حقیقت بندگی دست یابند.

وی با اشاره به دستیابی برخی از انسان‌ها به مقامات بالای بشری افزود: در بیان شخصیت آیت‌الله بهجت هر چه گفته شود کم است.

میرباقری ادامه داد: این مرجع تقلید شیعه دارای کرامات بسیاری بود، ضمن اینکه آیت‌الله بهجت مراقبت فراوانی بر اعمال خویش داشت به طوری که حتی در موارد شبهه‌ناک نیز نامی از اشخاص نمی‌برد تا غیبت آن‌ها صورت نگیرد.

رئیس فرهنگستان علوم اسلامی با اشاره به شیوه سخن گفتن و تدریس آیت‌الله بهجت گفت: وی دارای کرامات ظاهری و باطنی بود که بسیاری از آن‌ها بر ما روشن نبوده و درک نمی‌شود.

وی آیت‌الله بهجت را از جمله افرادی دانست که در وادی ولایت امیرالمؤمنین (ع) گام نهاده‌اند و اظهار کرد: از جمله امتیازات وی، جامعیت شخصیت علمی و فقهی بود و اکنون شاگردان او باید در زمینه نشر این وجهه علمی اقدام کنند.

میرباقری ادامه داد: کرامت واقعی، همین وجوه ظاهری و باطنی شخصیت آیت‌الله بهجت است که شامل جاذبه وجودی وی و تأثیرگذاری یاد او در توجه به پروردگار می‌شود.

وی با تاکید بر درس‌آموزی از شخصیت‌هایی چون آیت‌الله بهجت گفت: اساتید و فضلای حوزوی باید توجه کنند که پایداری در مسیر و ثبات قدم از دیگر ویژگی‌های این مرجع تقلید بود.

وی با بیان اینکه آیت‌الله بهجت تاکید فراوانی بر ادامه تدریس و تحقیق در حوزه علمیه داشت افزود: به عقیده وی، بزرگان حوزوی، عبادت و اشتغالات علمی را در کنار یکدیگر ادامه می‌دادند و در هر دو جنبه پیشرفت می‌کردند بنابراین تأسی به این شیوه در میان طلاب و فضلای امروز نیز ضرورت دارد.